خوشحالم که یکی مثل داریوش هست که تا وقتی دستم به قلم نمی ره یکی از شعراشو می نویسم

خانه سرخ کوچه سرخ خیابان سرخ است        آری از خون پهنه برزن و میدان سرخ است

ده به ده پرچم سبز است که بر می خیزد        مزرع زرد و چپر سبز و بیابان سرخ است

رو سیاه است اگر این شب مردم کش بد         تا دم صبح وطن سینه یاران سرخ است 

با تو سرسبز تر از ایثار سیه پوشان است       ای مسلط دست از خون شهیدان سرخ است

وحشتی نیست از انبوه مسلسل داران         تا در این دشت غرور کینه داران سرخ است

۱۳ آبان نزدیکه شاید آخرین مطلبم باشه

ظط ظیاط